آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک التهاب مزمن مفاصل ، غالبا همراه با علائم عمومی خفیف است . این بیماری تقریبا همیشه چند مفصل را به طور همزمان درگیر می کند ( پلی آرتریت ) . تغییرات مفصلی مشابه این بیماری در تعدادی از سایر بیماری ها مانند آرتریت مزمن جوانان ( بیماری Still) ، سندرم رایتر ، پوریازیس ، لوپوس اریتماتوزیس و سایر بیماری های بافت همبند یا کلاژن رخ می دهد .

بیماران معمولا بالغین جوان یا میانسال هستند و احتمال بروز بیماری در زنان بیشتر از مردان است .برای مشاوره و تعیین وقت قبلی بادکتر احسان فلاح متخصص ارتوپدی شماره های 02166439865 – 09390202004 تماس بگییرید . برای ارتباط با دکتر به  اینستاگرام مراجعه کنید .

علت آرتریت روماتوئید

علت این بیماری مشخص نیست .اکنون دو احتمال توجه جدی صاحبنظران را به خود معطوف ساخته است .

  1. این بیماری به علت واکنش خود ایمنی ایجاد می شود .
  2. این بیماری ناشی از عفونت است .

فرضیه خود ایمنی ، احتمالا نسبت به کلاژن نوع II ، عمدتا بر اساس این یافته است که سرم اکثر بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید حاوی نوعی آنتی بادی به نام فاکتور روماتویید است که با گاماگلبولین واکنش نشان می کند .

هنگامی که آنتی بادی در سرم وجود دارد ، بیماری را “سرم – مثبت ” و هنگامی که آنتی بادی وجود ندارد ، بیماری را ” آرتریت- منفی ” می نامند. منشا آنتی ژن و و جزئیات بسیار بیشتر دیگر در مورد مکانیسم تولید فاکتور روماتویید هنوز مشخص نشده است .

فرضیه عفونت نیز اساس مطمئنی ندارد . عفونت ناشی از یگ ویروس یا ارگانیسمی از گروه مایکوپلاسما یا دیفتروییدها ممکن است باعث رها شدن کلازن نوع II از غضروف مفصلی بیماران گردد.

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید

آُسیب شناسی آرتریت روماتوئید

غشای سینوویال به علت بروز تغییرات التهابی مزمن ضخیم می شود و به طور اختصاصی ، ارتشاح سلول های شیبه ماکروفاژ و لنفوسیت های T در آن دیده می شود . سپس غضروف مفصلی به تدریج نرم شده دچار خوردگی می شود و استخوان زیر غضروف مفصلی نیز به طور اختصاصی در لبه های مفصل دچار خوردگی می شود . احتمالا به علت اثر آنزیم های لیتیک و واسطه های التهابی تولید شده در غشای سینوویال ضخیم ، سطوح دچار خوردگی با یک غشای نرم از بافت التهابی به نام ” پانوس ” پوشیده  می شود .

تغییرات آسیب شناسی فقط به مفاصل محدود نیستند . پوشش سینوویال غلاف های تاندونی در دست و پا نیز ممکن است به طور مشابه دچار التهاب شده ، ضخیم شوند . تاندون های درون این غلاف ها نیز ممکن است نرم شده ، پاره شوند و بدشکلی مفاصل را تشدید نمایند . ندول های التهابی در بافت های نرم نیز ممکت است تشکیل شوند.

پس از ماهها یا سال ها ، فعالیت بیماری کاهش می یابد ، معمولا تعدادی از مفاصل به طور دائمی آسیب دیده اند و بدشکلی مفصلی ، ناپایداری یا جمود مفصلی برای بیمار باقی می ماند.

یافته های بالینی آرتریت روماتویید

بیماران معمولا بالغین جوان یا میانسال هستند و احتمال بروز بیماری در زنان بیشتر از مردان است . هر مفصلی ممکن است در این بیماری گرفتار شود اما میزان بروز این بیماری در مفاصل محیطی مانند مفاصل کف دست ، مچ دست ، کف پا ، زانو و آرنج نسبت به مفاصل ستون فقرات کمری یا توراسیک هیپ و شانه بیشتر است .

مطالب مرتبط با این مقاله :

آرتریت 

پاسخ

18 − پنج =